Wat bezielt ons?

Wat bezielt ons? Spiritualiteit van het Stadsklooster

In het Stadsklooster werken dus kerkelijke en maatschappelijke initiatieven samen. Gelovige, niet gelovige en anders-gelovge mensen zoeken daarin naar een overstijgend perspectief. Als we hierna de spiritualiteit van het Stadsklooster beschrijven dan gebeurt dat niet om anderen een spiritualiteit op te leggen, als dat überhaupt zou kunnen, maar om ons zelf bewust te maken wat ons drijft en wat ons het overstijgend perspectief doet zoeken. Elk klooster heeft een spiritualiteit, maar de hierna beschreven spiritualiteit van het Stadsklooster is een spiritualiteit die juist de verbinding zoekt met ándere spiritualiteiten. Een spiritualiteit niet om af te bakenen, maar om grenzen te overstijgen.

Overstijgend perspectief

De directe aanleiding om tot een Stadsklooster te komen, dat buiten de klassieke muren van het ‘claustrum’ treedt, ligt voor ons in de spiritualiteit van Augustinus zelf, waarbij de gemeenschap een centrale plaats inneemt; niet de stenen van het gebóuw, maar de ‘levende stenen’ zijn van belang. Een klooster is vanuit de traditie een plek om binnen de gemeenschap en in afzondering te zoeken naar God. Bij Augustinus leidt deze zoektocht linea recta naar de mens; zowel naar binnen, bij jezelf, alsook naar buiten, naar de ander. Hij haalt zijn inspiratie uit het Evangelie om zó gestalte te geven aan het Rijk van God.
Het is ons verlangen om in het Stadsklooster God op het spoor te komen zowel bij mensen die vertrouwd zijn met het zoeken naar God, alsook bij mensen die het overstijgende perspectief wellicht niet in de term ‘god’ willen of kunnen vatten. Uitgangspunt is dat ’God oplicht in mensen’, en dat zich dat niet alleen beperkt tot ‘kerkmensen’. Ook mensen en initiatieven die niet vanuit een christelijke spiritualiteit leven kunnen ons op het spoor van God brengen. Gedreven door dit verlangen zijn we samen onderweg naar een overstijgend perspectief, iets dat wij voor onszelf God noemen, hoe ongrijpbaar Hij ook is.

Ervarings-spiritualiteit

De kracht van de augustijnse spiritualiteit ligt daarin dat Augustinus de verticaliteit en de horizontaliteit van ons geloven bij elkaar brengt; m.a.w. dat de weg naar het hogere linea recta ook leidt naar de mens. Daarom wordt theologie, dus het denken en het spreken over God, bij hem ook altijd gestaafd door de eigen ervaring en de persoonlijke beleving van mensen.
We denken dat deze (ervarings-)spiritualiteit goed aansluit bij de huidige samenleving. Mensen zijn primair op zoek naar spiritualiteit en niet meteen op zoek naar een kerk of organisatie. Mensen zoeken een gemeenschap, noem ze mede-tochtgenoten, waarbij ze samen zoeken naar innerlijke groei, naar heiliging van elkaar, in een omgeving waar de onderlinge vriendschap en liefde voorop staat. Samen zoeken, samen proeven en samen schuren hoe we ‘goed’ kunnen leven waarbij niet zozeer het antwoord als wel het zoekende gesprek (de weg) hierover van belang is om op deze wijze samen met anderen te zoeken naar nieuwe uitdagingen.
Het Stadsklooster herbergt de rijke schat van de christelijke traditie, gebaseerd op het Evangelie van Jezus Christus. Het Evangelie / deze schat is voor ons het fundament, maar óók ons vertrekpunt in heel ons handelen. Het Evangelie kan in een Stadsklooster vanuit verschillende spiritualiteiten worden belicht, soms met een net iets ander accent, maar samen zijn we onderweg.

Brug tussen kerkelijke en maatschappelijke spiritualiteit

Het Stadsklooster wilt een alternatief bieden tegen een maatschappij die gedragen wordt door hebzucht, hoogmoed en macht; het wil werken aan een evangelische gelijkheid onder alle mensen. Voorbij al het individualisme en voorbij al het maakbare zoeken wij naar gedeelde waarden, vanuit verschillende spiritualiteiten, die het individu en het maakbare overstijgen. Het lijkt hierbij misschien dat het altijd om jezelf gaat, maar het gaat juist veel verder dan jezelf. Het gaat ook om de ander want in het gelaat van de ander ontmoet je God. En het gaat om jouw relatie met de Eeuwige, de altijd Aanwezige. Dus geen ik-gericht denken, maar een U-gericht denken. Hoe dichter je bij jezelf durft te komen, hoe overstijgender, transcendenter het wordt.
Gelijke monniken, gelijke kappen; niet de verschillen staan voorop, maar het gedeelde verlangen naar een overstijgend perspectief. In het Stadsklooster werken gelovige en niet-gelovige, kerkelijke en seculiere mensen en initiatieven samen. Dit gebeurt in gelijkwaardigheid en wederkerigheid. We leren van elkaar, versterken elkaar en gebruiken elkaars expertise. We putten uit de rijke traditie en expertise van de kerken om deze vervolgens dienstbaar te maken aan de samenleving waardoor de traditie ook weer nieuwe facetten kan krijgen.
Hierdoor hoopt het Stadsklooster een brug te slaan tussen kerkelijke en maatschappelijke spiritualiteit.